Dag 83 t/m 90 – New York

Dag 83 – Aankomst
Vandaag zijn we dus heel vroeg al opgehaald in Mexico en via Miami naar New York gevlogen. Halverwege de middag komen we aan en gaan we met de metro naar de stad. De verwachting is mooi weer (veel zon, 30 gradem) voor de hele week, al zou het morgen bewolkt zijn. Een mooie dag om meteen maar naar Woodbury te gaan. We halen dus tickets en lopen daarna in de buurt rond. Gewoon de sfeer van New York opsnuiven, en het is alweer heerlijk.

Dag 84 – Woodbury
De hele dag bestaat uit winkelen, want om 08:15 staan we met een lege koffer in de rij voor de bus naar Woodbury Commons, wat zich nog altijd de grootste outlet mall van de wereld noemt. De rij is enorm, dus we verwachten dat het behoorlijk druk zal zijn. Het is op een aantal momenten na nog goed te doen en we doen bij een aantal winkels wat mooie boodschapjes. Tijdens de dag begint het uit die vele bewolking nog best behoorijk te regenen, maar we zitten hier dus wel goed, want meer dan af en toe naar een andere winkel lopen hoef je hier niet naar buiten. Na een lange dag gaan we uiteindelijk om 21:00 weer richting New York. We zijn behoorlijk kapot en na wat uitpakken gaan we slapen.

Dag 85 – Downtown
Vandaag gaan we nog even toeristje spelen en nemen we onze camera mee. We gaan richting ground zero, want we zijn benieuwd hoe het er daar voorstaat. Er blijkt al een behoorlijk stuk de lucht in te steken van meerdere gebouwen! Het schiet nu dus behoorlijk op.

Hierna besluiten we alweer bij een winkel binnen te lopen; century 21. Hier zijn we weer een tijdje bezig, waarna we gewoon gaan rondlopen in de buurt. Langzaam richting de ferry, die we ook nu toch wel even willen doen.

Als we terugzijn gaan we richting chinatown om te gaan eten bij Hop Kee. Daar hebben we de vorige keer de beste kipsate-achtige stokjes ooit gehad, maar die hebben we helaas niet meer. We eten dus meer ‘gewoon’ chinees, niet slecht, maar ook niet heel bijzonder helaas. We zijn vrij laat bij het hotel, maar besluiten nog even naar de Apple store te gaan om een Apple TV te halen, hopende dat het nu niet zo druk is. Maar ook om 00:30 staat er nog een rij. Maar ja, toch maar even wachten en die is ook binnen.

Dag 86 – Jersey Gardens
We waren nog niet helemaal uitgewinkeld, dus we nemen vandaag de bus naar de Jersey Gardens. We houden het beperkt en kopen net genoeg. Halverwege de middag gaan we weer terug en lopen een beetje langs Madison en Lexington avenue. We lopen tegen een leuk italiaans tentje aan en na eerst een koffie te hebben gehad, komen we hier ook terug om wat te eten. Goede pasta! Als laatste gaan we de verplichte Times Square at night doen. Het is een drukte van jawelste, zoals altijd natuurlijk. Toch kijk je je ogen nog wel uit, zo eens per jaar.

Dag 87 – Central Park, Tribeca
Na een beetje uitslapen gaan we vandaag lekker chillen in Central Park om mee te beginnen. Het is weer heerlijk weer en kijkend naar een honkbalwedstrijd (amateurs) krijgen we het zelfs behoorlijk heet. Er zit een rij van 200 meter mensen te wachten op kaartjes voor het openluchttheater, wat die avond is (Shakespeare). We lopen, hangen, slapen (sanne op een bankje) in het park en later op de middag willen we nog richting Tribeca gaan. We lopen eigenlijk vanzelf een beetje Soho binnen en sja, shoppe, kijken, en genieten gewoon van in de stad rondlopen.

Dag 88 – Noho, Soho
De avond van gisteren is ons bevallen en via Union Square lopen we langdurig door Noho en Soho, winkelend en rondkijkend. We eten falafel bij de beste van de stad (zegt men, inderdaad erg lekker). We eindigen de avond met een film in de Regal bioscoop. Horrible Bosses is zeker de moeite waard! We lopen na de film, en begin van de nacht nog langdurig rond, eerst bij het hotel, later nog even bij Times Square, allebei een beetje down van het feit dat we morgen toch echt alweer naar huis gaan..

Dag 89 – Vertrek
Het is veeeel te snel gegaan, maar we moeten vandaag alweer naar het vliegveld. En deze keer is er geen nieuwe bestemming om naar uit te zien. Het zit erop, fini, klaar. Huis, werken etc. We pakken onze koffers in, en na nog even lekker op een terrasje te hebben gezeten gaan we richting het vliegveld.

Dag 90 – Aankomst
Na een drama veel te korte-nacht, zonder slaap door een krijsend kind, zaten we op londen te wachten op de laatste vlucht. Nummer 15 van deze reis. Een vermoeiend moment, niet geslapen, bedtijd, maar licht en drukte om je heen. Half duttend en wakker komen we de tijd door en vliegen we naar NL, waar we gelukkig niet door de douane worden aangehouden en we worden opgehaald door familie..

Categories: Voorpret | Leave a comment

Dag 74 t/m 82 – Mexico, Guatemala en Belize

De iPad is vol, dus de fotos kunnen we niet (makkelijk) plaatsen nu… Misschien later..

Dag 74 – Chitzen Itza

Na de rustige dag van gisteren hebben we vandaag de tour naar het wereldberoemde Chitzen itza. We worden opgehaald met een grote bus, een echte touringcar. Hij is nog leeg, maar dat zal ie vast niet blijven. Na enkele stops zit het inderdaad behoorlijk vol. Echt persoonlijk gaat het vast niet worden vandaag 🙂 iedereen om ons heen praat spaans en de gids vertelt dan ook onderweg lange verhalen over Chitzen itza in het spaans. Wij vangen hier en daar wat op en zijn verbaasd over de paar minuutjes engels die hij ook doet. Sja, we zijn ook serieus de enige twee die geen spaans spreken. Note to self: volgende keer naar midden/zuidamerika: echt eerst spaans leren. Aangekomen bij Chitzen Itza is het al behoorlijk druk. Nadeel van zon tour is dat het gewoon op het drukst van de dag is, met alle andere tours (duh). We gaan met een andere gids mee die wat meer engelsen heeft zodat onze gids alleen spaans hoeft te doen. Alsnog is het een spaans/engelse tour, dus het is vaak wachten op de verhalen. We twijfelen of dit beter is dan alleen rondlopen. Maar goed, Chitzen Itza is wel redelijk indrukwekkend. Het ziet er nog praktisch helemaal gaaf uit en staat in een breed opgezet complex, waardoor je er omheen kan lopen.Ook de rest van het complex heeft best wat leuke ruines, maar ja, het blijven stenen.

Na afloop vertrekken we richting een sinkhole, waar je kan zwemmen. Wij hebben geen kleding mee, dus het blijft bij kijken. Due sinkholes zien er vreemd uit, maar ook hier geldt: het is verschrikkelijk druk.

Na afloop eten we een buffet aan een lange tafel, en we zitten midden tussen de spanjaarden. Helaas komen we niet veel verder dan de naam van een schattig meisje van een jaar of 4 met ons slechte spaans. Hierna rijden we terug naar Merida en hebben we nog een avond te vullen, want onze nachtbus naar Palenque gaat pas om 23:50. We lopen rond, het is best een geinig stadje. We kopen twee hangmatten die eigenlijk niet in de koffer passen, maar ja, dan hebben we alvast wat voor in de tuin over een jaar. De winkel zit in de hoerenbuurt; die hebben ze hier dus ook heel duidelijk..

Nee, geen fotos.

Uiteindelijk gaan we naar het busstation en nemen de bus. Hopelijk kunnen we een beetje slapen..

Dag 75 – Palenque

We komen om 09:00 behoorlijk uitgeput aan in Palenque. De bus is een uur te laat en dat betekent dat onze tour al weg is. Hmm. We bellen Bamba en die bellen weer met de tourcompany. Ze pikken ons alsnog op en brengen ons naar de palenque ruins. We hebben nu wat minder tijd om ze te bekijken, maar wel relaxt dat het uberhaupt nog kon. Ook de palenque ruins is een enorm complex met vele gebouwen en tempels. Het is bloedheet, maar we beklimmen toch enkele tempels. In chitzen itza mocht dat nergens. Alles bij elkaar is het wat minder indrukwekkend dan verwacht. Misschien vinden we mooie natuur beter dan oude ruines?

Naja, dan maar naar de natuur. De volgende stop is de Misol-Ha waterval. Als we aankomen begint het te spetteren en onze koffers liggen ovenop de auto (onbedekt). We zeggen dit tegen de chauffeur en die zegt dat ie ze wel in de auto van een vriend legt die daar ook met een groep is. Dan komen ze bij de volgende waterval wel weer terug. Ok, no problemo. De waterval is vlakbij en behoorlijk impressive. Een meter of 40 en behoorlijk breed klettert het water naar beneden.

 

Maar niet alleen bij de waterval. Het begint onvervalst te hozen en we rennen naar het restaurantje om te schuilen. Nu we er toch zijn bestellen we maar wat spaghetti als lunch, wat ze nog best aardig maken.

De bui houdt behoorlijk aan en alleen aan het einde besluiten we nog even naar de waterval te lopen. Je kan er achterlangs lopen en dat geeft nog een aardige view.

We moeten daarna echter weer verder, op weg naar de Agua Azul watervallen. Daar aangekomen is het nog steeds soms aan het regenen, dus de koffers blijven voorlopig waar ze zijn (al hebben we geen idee waar dat is). Ook deze watervallen mogen er zijn.

Het gaat honderden meters door met kleinere en grotere watervallen en op meerdere rustige plekken mag je zwemmen. Echt azul is het overigens niet, maar mooi wel!

Na een uur of twee rondgelopen te hebben is het half zes en gaan we terug over de berg naar Palenque. We rijden naar boven en zonder reden begeeft het busje het. Hij doet niks meer, en we staan opeens stil op een.steile helling. Gelukkig doet de rem het nog wel. We stappen allemaal uit en toevallig komt er een taxibusje langs waar we net inpassen. Ondertussen wordt ons busje getrokken door een andere vriend.

Nu we onze chauffeur kwijt zijn beginnen we ons weleer zorgen te maken over onze koffers. Na enkele kilometers stoppen alle busjes weer en stappen enkele mensen uit de de bus naar San Cristobal moeten hebben. Die komt hier langs, en in Palenque gaan ze hem niet meer halen. Met behulp van onze medepassagiers weten we duidelijk te maken dat onze koffers nog ergens zijn, en volgens onze chauffeur worden ze naar de agency gebruikt in Palenque. En de taxichauffeur brengt ons daar weer heen. Ok, lets hope so..

…tromgeroffel..

Ja, gelukkig zijn ze er. We komen net voor het donker in Palenque aan en onze koffers staan binnen in een klein kantoortje. We wachten nog even, want erkomt nog een stortbui over, maar dan nemen we de taxi naar het hotel en zijn blij dat dit er erg goed uitziet. Behoorlijk luxe en nieuw en alles werkt. We eten wat vlakbij en nemen een heerlijke warme douche. En dan snel slapen, want ondanks dat we kapot zijn van de nachtbus en de tour moeten we morgen alweer vroeg op..

Dag 76 – Jungle Cabin
Om 06:00 worden we opgepikt. Gelukkig hebben we allebei heel lekker geslapen. We gaan richting Yaxchilan. Het is een drukke bus, die niet erg gezellig is. De Yaxchilan ruins liggenin de jungle en om er te komen moeten we een half uur varen over de rivier tussen Mexico en Guatemala. Aangekomen blijkt het weer een groot complex met een grote ‘acropolis’ op een flinke berg. Geeft mooi weer hoeveel grandeur het vroeger gehad heeft hier.

De woon en binnenruimtes zijn echter heel klein. De Mayas konden grote dingen neerzetten, maar echt goede bouwers waren ze niet lijkt het. Misschien teveel aan sterrenkijken gedaan?

Na Yaxchilan gaan we naar Bonampak. Een stuk kleiner, maar binnenin zijn wel een paar mooie frescos bewaard gebleven. Leuk om echt kleur te zien!

Na een uurtje daar rijden we naar onze accomodatie in de jungle. We verwachten niet veel, maar het valt erg mee. We hebben een hutje zonder eigen badkamer, maar zelfs die zijn er. We hebben een fan en licht. Wij klagen niet! We zien twee belgen, Stein en Mieke, die we eerder op de dag al een gesproken hebben zitten en raken aan de praat. We praten de rest van de avond en eten om 20:00 daar. Om 21:30 is iedereen moe en gaan we slapen.

Dag 77 – Guatemala
We ontbijten nog met Stein en Mieke en raken overtuigd dat we ook maar naar Argentinie moeten, als we hun verhalen moeten geloven. Om 08:30 vertrekken we in een gewone auto met twee duitsers erbij richting de grens. Althans, dat denken we. We worden eerst naar een verzamelpunt gebracht en we gaan verder in een busje naar de grens; de rivier. We halen de immigratie stempels en stappen in een bootje.

Na ongeveer een half uur meren we aan, blijkbaar in Guatemala. Er staan enkele vrouwtjes die geld willen wisselen. We doen dit voor een deel en vullen de gegevens voor Guatemala in. We worden weer in een oude bus gelaten en rijden enkele minuten over onverharde weg naar de immigratie. Hier krijgt iedereen weer de nodige stempels en we vervolgen onze weg: nog twee uur onverharde weg.

We hebben een zeer goed engels sprekende ‘gids’ in de bus die veel vertelt en informatie geeft; wow, toch echt anders dan mexico dit. Na een half uur krijgen we een lekke band, maar gelukkig kunnen we na 15 minuten alweer verder. Dat viel mee.

Het laatste stuk naar Flores is asfalt en we komen nog redelijk vroeg aan. We hebben een mooi hotel, met een mooi uitzicht op dit enorm toeristische, maar leuk uitziende eiland.

Tijdens het eten zien we de twee duitsers en een israelier (nee, dit is geen mop) die we al onderweg hebben gesproken en na afloop ouwehoeren we een behoorlijk tijdje over van alles en nog wat. Ook nu geldt dat we weer vroeg naar bed gaan, want morgen is de Tikal Sunrise tour.. Jawel, we worden om 04:30 uur opgehaald…

Dag 78 – Tikal
Na een korte nacht worden we opgehaald en komen om 06:00 aan in Tikal. Zo’n beetje de hoofdstad van het maya rijk in de hoogtijdagen en we krijgen een gids. De beloofde kleine groep is een mannetje of 50, maar dat mag de pret niet drukken. Luiz vertelt vol overgave en heeft duidelijk veel kennis. Hij vertelt ons dat hij hier is geboren en getogen en toen ie 12 was al kookte voor archeologen die hier bezig waren. Ondanks de vele ruines de we hebben gezien weet Tikal ons nog wel te boeien; het is hier echt enorm en er staan ook echt heeeel veel tempels en nog behoorlijk mooi gebleven gebouwen. Ondertussen wijst Luiz ons meerdere keren bijzondere apen, vogels en andere dieren aan.

Fotos

De tijd vliegt voorbij en het voordeel dat we zo vroeg begonnen zijn is ook dat het niet zo belachelijk heet nog is. Uiteindelijk rijden we om 12:30 weer naar Flores terug. We open een rondje om het eiland (het is niet zo groot) en halen onze laundry op van de dag ervoor. Eindelijk weer schone spullen en niet meer lopen in de belachelijke kleding van vandaag 🙂 sja, en we zijn toch echt weer moe savonds. Dat krijg je van dit soort tours en ophaaltijden. Na het eten pakken we onze tas alweer een beetje in en gaan slapen. Ook morgen moeten we weer op tijd uit de veren.

Dag 79 en 80 – Belize

We worden vroeg in de ochtend opgehaald voor de reis naar Belize, waar we twee nachten slapen voordat we weer teruggaan naar Mexico. Met nog zo’n twintig andere toeristen worden we in een busje gepropt, we zijn het inmiddels al bijna gewend. Ik zit met mijn voeten over Gert heen, omdat ik anders geen beenruimte heb, maar het mag de pret niet drukken, het feit dat ik mijn armen niet op durf te tillen in verband met de overmatig actieve zweetklieren ook niet. Bij de grens is het overal eigenlijk dezelfde procedure, we moeten naar immigratie in Guatemala en daarna door naar immigratie in Belize. Vervolgens wordt de bagage weer op het zelfde busje geladen en kunnen we weer verder, dit keer op nog minder luxe stoeltjes. Elke rij stoelen heeft ook een uitklapbare stoel die aan de andere vasthangt en als gevolg van het vele hobbelen op niet geasfalteerde weg zijn ze vaak doorgezakt of hard op weg daarnaartoe.

Gisteravond hadden we het erover dat we het allebei eigenlijk helemaal niet zo erg vinden om straks weer thuis te zijn, heerlijk om je kleding in een kast te hebben, weer zelf te koken en gewoon je eigen was te kunnen doen zonder naar een laundrette te hoeven. Ik betrap mezelf er op dat ik zelfs wel weer zin heb om aan het werk te gaan, benieuwd naar collega’s, nieuwe en oude clienten en alles wat daarbij komt kijken. Maar eerst nog een paar dagen Belize, Mexico en als slagroom op de taart nog 5 dagen New York.

We gaan met de boot naar het eiland waar we verblijven, waar het weer perfect is en de mensen relaxt, in de letterlijke betekenis van het woord. De term laid-back is waarschijnlijk bedacht door iemand die op dit eiland is geweest, fantastisch. Ons hotel is lekker aan de zee en, op het feit dat het water stinkt na, ook perfect (oke, ze hadden het iets beter kunnen onderhouden, maar het is netjes en het briesje en het uitzicht maken alles weer goed). Eten doen we in de tuin bij mensen, althans zo voelt het. Het smaakt ons goed en we willen hier wel een week niks doen. Helaas hebben we maar 1 volle dag in Belize, morgen. We hebben overigens niet het idee dat dit toeristische eiland een goed beeld geeft van Belize, maar oke.

Dag 80 – Caye Caulker

In Caye caulker kom je om te snorkelen of te duiken. Wij gaan vandaag voor het eerste. Ze hebben het op een na grootste koraalrif ter wereld en we komen erachter dat het inderdaad goed snorkelen is. Een bootje brengt ons naar de beste snorkelplekken en we zien prachtig gekleurd koraal en allerlei vissen. Op de laatste plek snorkelen we met roggen en haaien! Niet de grote witte enge soort, maar ze zijn toch wel al snel een meter of anderhalf!

 

Hadden we nu maar een onderwatercamera gekocht.. Het water is heerlijk warm en er staat continu een klein briesje, wat zowel erg aangenaam als verradelijk is, aangezien mijn rug aan het eind van de dag toch wel verbrand is. Na ons snorkelavontuur gaan we kanoeen, maar daar stoppen we alweer snel mee omdat de boot niet die kant op wil die wij willen. Wellicht doen we iets verkeerd..

De split is een strook water tussen de twee delen van het eiland, ontstaan door een orkaan een aantal jaar geleden. Het is ook DE plek om te chillen bij zonsondergang.

Na het eten moeten we onze tassen alweer gaan inpakken, want morgen gaan we alweer terug naar Mexico. Dat was een korte, maar aangename kennismaking met een van de eilanden van Belize.

Dag 81: Bacalar

Met de boot gaan we vanochtend naar Mexico. Na zo’n 2,5 uur varen komen we aan in Chetumal, waar we de bus gaan nemen. Op de kade staan militairen met een drugshond en we moeten onze handbagage in een lijn leggen en zelf een stuk verderop gaan staan. De hond loopt en snuffelt een aantal keer in de tassen en dan mag iedereen de handbagage weer pakken. Dan lopen we naar immigratie en vullen hetzelde formulier wat we al eerder hebben ingevuld, nog een keer in. Ondertussen worden onze koffers door dezelfde drugshond onderzocht op drugs. Een aantal koffers wordt opengemaakt, wij kunnen verder. Als we doorlopen zien we dat de hond ook de boot waar we op zaten nog gaat besnuffelen: grondige controle dus. Omdat we dachten dat het waarschijnlijk niet op prijs werd gesteld hebben we er maar geen foto’s van gemaakt.

In Chetumal nemen we de bus naar Bacalar, waar we vanuit onze hotelkamer uitzicht hebben op het mooiste meer dat we ooit hebben gezien. Het water is prachtig blauw en helder en het heeft sandy beaches en zandbanken, wat wil je nog meer!

Eten doen we in het hotel en daarna relaxen we op ons balkon, waar we ook wat foto’s maken van de lucht. We wilden de bliksem ook op de foto krijgen, maar dat lukte niet.

Dag 82: Bacalar – Cancun

We willen vandaag zwemmen in het meer en/of een cenote in de buurt. Maar we vinden het ook erg onhandig om natte spullen te moeten meenemen. Dilemma dus. Uiteindelijk komt het er niet van, en zitten we na te zijn uitgecheckt lekker aan het meer met de voeten in het water.

Erin springen met kleding aan lijkt zelfs aantrekkelijk, maar we weten ons in te houden. Het water is echt perfect van temperatuur en mooi helder. We hadden hier wel een dagje kunnen chillen. Helaas gaat de bus alweer om 15:15, dus het blijft bij hangen bij het meer tot we na de lunch richting het busstation moeten. Uiteindelijk komen we pas om 20:00 in Cancun aan, het is nog een behoorlijk rit. We lopen naar ons hotel, Suites Gaby, en daar is de kamer klein maar modern. Niet dat we er lang van kunnen genieten, want na een goede maaltijd (in een 100% natural restaurantje met heerlijke fruitshakes) moeten we ook nu weer snel ons bed in… Want onze vlucht gaat om 07:00 en we worden daarom opgehaald om 04:00! Ai, ai, daar gaan we weer. We worden uiteindelijk stipt op tijd opgehaald en na een ontbijt bij bubba gump vliegen we richting de USA.

Midden-Amerika zit erop. Het is echt een gekkenhuis van een rondreis geweest en zo snel zoveel doen zouden we toch niemand aanraden. We waren bijna constant moe. Je hebt hier minimaal 3 dagen meer voor nodig, en hoe meer hoe beter. Van een aantal dingen hebben we genoten en waren we onder de indruk, maar toch zitten er ook wat mindere momenten in dit deel van onze reis. We hadden vaak het gevoel dat we niet wisten hoe iets ‘werkte’, en het was moeilijk informatie krijgen. Goed spaans spreken is wat dat betreft eigenlijk een must. Ook hadden we verwacht hier heerlijk te eten, want we houden allebei van mexicaans, maar dat viel regelmatig tegen (en we hebben in Mexico ook praktisch continue last van onze maag gehad). De mensen zijn wel erg vriendelijk en behulpzaam. Het kleine deel wat we gezien hebben van Guatemala en Belize verrasten beiden wel positief. Een eiland met als motto ‘Go Slow’, fantastisch!

Categories: Mexico | 3 Comments

Dag 69 t/m 73 – Reizen en start Mexico

Na een slechte nacht in het vliegtuig komen we om 11:45 aan in LA. Er zijn net nog twee vliegtuigen geland lijkt het, want de rij bij de douane is enorm. Na iets van een half uur mogen we het land in, en onze koffers staan al naast de band klaar. We nemen de shuttle naar ons hotel, wat voor deze ene nacht dicht bij het vliegveld zit. Daar aangekomen hebben ze gelukkig net een kamer beschikbaar en vragen we of we in een halve dag nog een soort tour kunnen doen. Dat kan, of over een half uur, of om 17:15. We gaan voor de avondtour en eten eerst wat bij de mcdonalds om de hoek. Open van 04:15 tot 03:00 en een 24 hour drivetru. Ga dan niet dicht, scheelt weer sloten :/ We rusten en internetten wat op onze behoorlijk luxe kamer en om 17:00 staan we beneden. LA is nogal groots en daarom is het behoorlijk wat rijden als je een aantal dingen wilt zien. We beginnen via downtown bij Universal Studios. Hier mogen we drie kwartier rondlopen en dan kom je ongeveer één straat met commerciele winkels door. Voor attracties moest je vast ergens anders zijn. Maar ja, we hebben de foto voor de beroemde bol.

20110719-093646.jpg

20110719-093702.jpg

Hierna rijden we door naar Hollywood, en de walk of fame. Niet meer dan een beetje cheesy straat met sterren op de stoep. Dat valt nogal tegen. We rijden door beverly hills en maken nog een stop op rodeo drive. De duurste winkelstraat ter wereld.

20110719-093743.jpg

20110719-093804.jpg

Uiteindelijk komen we rond 22:00 weer in het hotel en kunnen we daar gelukkig nog wat eten. Tot zover dus LA in een dag, want de volgende ochtend vliegen we weer verder.

Dag 70 – Dallas

Vanuit LA vliegen we via Dallas naar Cancun. Op het vliegveld in Dallas hebben we dus een overstap met 40 minuten ertussen. Onze eerste vlucht is op tijd en korte tijd later landen we in Dallas. Als we even op het vliegveld van Dallas zijn begin ik (Sanne) pijn in mijn buik te krijgen, die steeds erger wordt. Dit heb ik echt nog nooit eerder gehad en ik ben bang dat ik misschien een acute blindedarmontsteking heb ofzo. En als ik iets heb ben ik liever in Amerika dan in Mexico! De vriendelijke dame van de check in bali kan paramedics voor ons bellen. Dan bedenken we dat we eerst maar onze verzekering moeten bellen om te vragen of het gedekt wordt enz. Na een lang telefoongesprek met de verzekering blijkt het geen probleem en kan paramedics gebeld worden. De dame van American Airlines zorgt ervoor dat onze koffers aan de kant gezet worden voor als we onze vlucht niet nemen. Drie vriendelijke mannen in paramedics/firefighter pakken komen kijken wat er aan de hand is. Ik heb geen koorts, mijn bloeddruk is wat verhoogd, maar dat schijnt normaal te zijn als je pijn hebt en ik heb nog steeds pijn in mijn buik. Ze adviseren om een dokter ernaar te laten kijken. Op de brancard word ik naar de ambulance gebracht (ik wilde zelf lopen, maar dat mocht niet), die al buiten staat te wachten.

20110719-215005.jpg

De drie paramedics zitten met mij achterin te proberen een geschikte ader te vinden om de vicodin (soort morfine) aan te sluiten, maar dat blijkt nog niet zo simpel. Na mislukte poging 1 in mijn linkerarm gaat poging 2 in mijn rechterarm een stuk beter. De paramedic vertelt dat je je een beetje high kan voelen van het medicijn en dat sommige mensen misselijk worden ervan, maar als dat zo is moet ik dat maar aangeven, want daar hebben ze ook wel wat tegen. Ze denken ook aan alles! Het blijkt snel te werken en al snel voel ik me een beetje alsof ik in een roes zit. De pijn wordt ook al snel minder. Als het infuus aan mijn arm zit (uiteindelijk na zo’n 15 minuten) zijn we klaar om te gaan. Het ziekenhuis is zo’n 10 minuten van het vliegveld vandaan.

20110719-094102.jpg

In het ziekenhuis doen ze verschillende onderzoeken en moeten we vooral ook veel wachten. Een aantal uur later mogen we met diagnose, medical release form (anders mag ik niet meer vliegen) en een recept voor pijnstillers weer naar ‘huis’.

We krijgen nog wat wat toelichting wat nu te doen. We moeten langs discharge om alles te regelen met de verzekering. Hier worden we echt belachelijk goed geholpen door Margie.

20110719-094158.jpg

20110719-094028.jpg

Ze belt een taxi voor ons, reserveert een hotel, ze belt met de verzekering, ze laat ons bellen met AA over de vluchten van morgen en onze bagage, maakt met iedereen een grapje en geeft ons ook nog wat te eten als we zeggen dat we al een tijd niks hebben gegeten. Allemaal behoorlijk laat op de avond en echt heel fijn op dit moment.

Uiteindelijk gaan we met de taxi (met een palestijn achter het stuur die al 31 jaar in texas woont) langs de 24 uur apotheek, en daarna naar het hotel. Om 00:30 zitten we nog in een fastfood naast het hotel om nog iets te eten. Whataburger, best ok! Nu echt slapen en dan de volgende dag naar het vliegveld om een vlucht te regelen. Sanne voelt zich een stuk beter al en dat is de volgende dag gelukkig ook zo. Om 09:00 nemen we de shuttle en we kunnen zonder kosten of vragen direct om 11:30 mee. Onze koffers zijn er ook en gaan ook mee! Al met al erg goede service van zowel American Airlines als het Las Colinas ziekenhuis!!

Dag 71 – Cancun – Tulum

Rond 14:00 zijn we opeens in weer een nieuw land, Mexico. We hebben een bus-accommodatie tour, waarbij een bureau, Bamba, alles geboekt heeft en service verleend als iets niet klopt. Door onze vertraging hebben ze onze bussen moeten overboeken en missen we ook de eerste nacht van de trip. We hebben dus geen vrije dag aan het strand om mee te beginnen. Beetje balen. Na wat rompslomp en een onhandige ticketdame, moeten we nog rennen om onze eerste bus te halen. De gaat naar Playa Del Carmen, waar we over moeten stappen richting Tulum. Na een uur zijn we er, en moeten we 3 kwartier wachten. Om 17:00 ga ik eens vragen of de bus er al bijna is (van 17:15) , en krijgen we te horen dat het op een ander station is… ?? Er blijken twee stations, en we moeten rennen naar de andere. We komen echter net een paar minuutjes te laat (en zwaar bezweet) aan. Grrr.. We moeten een nieuw ticket kopen en zijn boos op Bamba dat ze niet vermelden dat je naar een ander station moet lopen.

20110719-094311.jpg

Om 18:30 gaat er nog een bus, en gelukkig komen we rond 19:30 in Tulum aan. We nemen de taxi naar het hotel en uiteindelijk blijken we een mini Cabana te hebben zonder eigen badkamer en airco of fan. Hmm, is niet erg 3-sterren hotellig dit. Bamba had nog aangegeven dat als we airco wilden overal, we voor 3-sterren moesten gaan. Al met al zijn we wat ‘teleurgesteld’ in de informatie voorziening van Bamba en schrijven alvast een mail naar ze, te versturen als we internet hebben. Ondanks dat het donker is, is het wel al te zien dat Tulum een mooi strand heeft en we lopen nog wat rond, eten een goede Fajita Pollo en drinken een goede(!) Pina Colada.

20110719-094353.jpg

20110719-094407.jpg

20110719-094429.jpg

Verder besluiten we te gaan slapen en morgen uit te slapen, want we zijn behoorlijk gaar van de afgelopen dagen alleen maar reizen. We hebben geen vrije dag, dus morgen moeten we alweer met de bus naar de volgende bestemming. Gelukkig gaat die pas om 13:21.

Dag 72 – Merida

We slapen uit tot 10:00 uur, ondanks de hitte. We waren gewoon behoorlijk moe. We maken ons klaar en om 12:00 nemen we de taxi richting het bus station. Beetje vroeg, maar we moesten toch uitchecken. De bus brengt ons rond 17:30 in Merida. Over dit hotel hadden we gelezen dat ze nogal kleine, donkere en muffe kamertjes hadden, dus we zijn benieuwd. We krijgen een enorme kamer, met een gigantisch raam en twee grote bedden. Ok, de badkamer is muf, want er is geen enkele luchtafvoer en de douche is niet vervangen sinds de onafhankelijkheid, maar goed. We lopen nog even het stadje in, naar het centrale plein en nemen een paar fotos.

20110719-094548.jpg

20110719-094559.jpg

We eten in een leuk casual restaurantje vlak bij het hotel en na nog wat rondlopen, is het alweer bedtijd.

Dag 73 – Merida

Vandaag zouden we een tour naar enkele haciendas en cenotes hebben, maar we besluiten die te skippen en Merida te verkennen. We kunnen het zo ook wat rustiger aandoen. Het is een leuk stadje op zich, het centrum schijnt opgeknapt te zijn en wij vinden het eigenlijk best gezellig hier. Sanne wordt hier vreemd aangekeken als ze duidelijk maakt dat ze geen spaans spreekt, ze “ziet er mexicaans uit”, of “ik dacht dat je maya was” is de uitleg. Ze hebben hier een paar kerken, maar verder blijft het fototoestel in de tas.

20110719-094636.jpg

20110719-094702.jpg

Uiteindelijk eten we op de hoek bij het hotel omdat het daar al de hele dag druk is als we er langslopen en het moet dus goed zijn. Het is niet slecht, maar de precieze reden van de drukte wordt ons niet duidelijk. Wel hebben ze lekkere en goedkope chaya.

Categories: Mexico | 1 Comment

Dag 62 t/m 68 – Cook Islands – Rarotonga

Na een vlucht waarbij we allebei nog een dutje doen komen we een dag eerder aan op de Cook Islands; Rarotonga om precies te zijn. Het is dus onze dag 62, maar we hebben een dag ingehaald. Vreemd, de iphone kent de tijdzone hier niet, en de dag moet ook even met de hand een dagje terug. Tijdsverschil met Nederland is precies 12 uur.

Op het vliegveld worden we opgepikt door ons resort en we kletsen wat met de andere mensen in het busje. Grappig; wij zijn op extended huwelijksreis, koppel achter ons vieren hun 25 jarig huwelijk hier, en die daarachter komen voor de bruiloft van hun zoon. Ook spreekt de man achter ons nederlands want hij is canadees met nederlandse ouders die al jaren in Nieuw Zeelamd woont.

Aangekomen bij het resort checken we in en krijgen we onze bungalow. Het ziet er allemaal een klein beetje oud, maar verder prima uit. Het strand is vlakbij en het is hier een typisch tropisch eiland. Strand zover het oog reikt.

20110710-112837.jpg

20110710-112908.jpg

20110710-112850.jpg

De komende twee dagen bestaan uit slapen, eten in het niet slechte restaurantje op het strand bij het resort (waar we de eerste avond nog een lang geleden geemigreerd stel spreken die hun laatste avond hebben) , lezen, snorkelen in de buurt en gewoon hangen. Even bijna helemaal niks doen dus. Ook wel eens lekker!

De laatste avond is er een Island Night in het restaurant en krijgen we lokale gerechten (chow mein?) en dans. Zoals verwacht moeten we aan het eind nog een meedoen met de schaars geklede dames en heren..

20110710-113002.jpg

20110710-112952.jpg

20110710-112945.jpg

De dag erna hebben we een scooter gehuurd en dan moet je hier eerst je rijbewijs ophalen. Althans, als je een A hebt blijkt. Dat heb ik niet en dus ik moet examen gaan doen om te mogen rijden op het eiland. We hebben niet echt een fijne scooter en het korte parcour van pylonnetjes en een stopbord ziet er al uit als een uitdaging. Er is een behoorlijke rij, en de meeste mensen voor ons slagen. Uiteindelijk gaat het best en mag ik een rijbewijs! Yeah! Leuk souvenir meteen.

20110710-113116.jpg

Met de scooter rijden we over het eiland (rondje om het eiland is 32 km) en gaan we naar een paar snorkel strandjes. We snorkelen, zonnen, liggen en relaxen gewoon. De tweede dag (66) komen we een bekend stel tegen van eerder en we drinken nog een biertje bij hun in de bungalow. Ook vinden we het mooiste plekje van het eiland, Muri Lagoon. Dit is zoals een tropisch eiland eruit moet zien. En je kan lopen naar de andere eilandjes…

20110710-113229.jpg

20110710-113219.jpg

Helaas waren dit fotos later op de dag, want we hadden het fototoestel bewust thuisgelaten overdag. Op het einde was er nog opeens een ceremonie waar de mensen van het dorp hun voorvaderen vereerden en met hun bootjes gingen varen.

20110710-113516.jpg

20110710-113501.jpg

En de dagen vliegen zo voorbij. We eten in wat verschillende restaurantjes, kopen wat souvenirs, maar de tijd vliegt echt. De laatste dag blijven we op het resort en dat is toevallig een grijze dag waarop het ook nog flink regent. Dat kan hier dus ook. Op het vliegveld krijgen we een 100% controle en vliegen we iets te laat richting LA.

20110710-113649.jpg

20110710-113642.jpg

20110710-113715.jpg

We hadden hier wel wat langer kunnen hangen, zo relaxt is alles hier. Ook zijn er nog wel wat activiteiten te doen, maar we hebben het expres lekker rustig aan gedaan. De laatste weken komen eraan en Mexico ziet er druk uit (we hebben nu een schema van de bustour).

Categories: Rarotonga | 4 Comments

Dag 57 t/m 61 – Oostkust Nieuw Zeeland

Dag 57:
We rijden ‘s ochtends weer weg uit Queenstown. Het is vandaag stralend weer, een ideale dag om te skydiven of naar Milford sound te gaan. Helaas hebben we dat allebei al gedaan. We rijden nu door naar Dunedin, een plaats aan de Oostkust, die vooral bekend is om zijn wildlife.

Halverwege de middag komen we aan in Dunedin. We checken in bij het hostel en rijden daarna naar Otago peninsula, ongeveer een uur rijden van het centrum van Dunedin. Daar zou je blauwe en de zeldzame yelloweyed pinguins, zeehonden, zeeleeuwen en albatrossen moeten kunnen spotten. Dat klinkt leuk! Als we aankomen zijn blijkt het vrij rustig te zijn, er is helemaal niemand. We turen over het water en de rotsen, maar pinguins, Zeehonden of zeeleeuwen zijn niet te bekennen. Wel een heleboel konijnen en kleine vogels, maar daar kwamen we niet voor.. Zijn ze er niet in de winter? Of zijn we te vroeg of te laat? De beach waar je goed pinguins zou kunnen spotten is ook nog dicht. Inmiddels is het alweer donker en rijden we terug naar het hostel, het was niet echt een geslaagd uitstapje. We eten en chillen daarna nog wat in het hostel.

20110710-030113.jpg

20110710-030126.jpg

Dag 58
We gebruiken de ochtend om rond te lopen in Dunedin. Dunedin is voor nieuw zeelandse begrippen een stad, maar doet met z’n laagbouw wel erg dorps aan.
Ik vind het wat sfeerloos. Ze hebben wel een mooi treinstation.

20110710-030202.jpg

20110710-030221.jpg

We gaan naar cadbury, de chocoladefabriek om a la charlie and the chocolatefactory een tour te krijgen door de fabriek. Helaas is de tour wat minder spannend dan die uit het boek, de oempa-loempas zijn niet groen/paars, maar we vermaken ons toch wel ruim een uur.

Daarna gaan we nog een poging wagen om wildlife te zien op de Otago peninsula. We komen erachter dat het grootste gedeelte van de peninsula waar wildlife te zien is, priveterrein is en besluiten om dan maar een prijzige tour te doen om toch nog wildlife te kunnen doen. Een paar minuten later zitten we in een grappig wagentje met 8-wheel (!) aandrijving, klaar om over het terrein te gaan hobbelen.
Ze hebben een zeehondenkolonie met jonkies van 6-8 maanden die je van heel dichtbij kan bekijken. Ze zijn een beetje wollig en blijkbaar helemaal niet bang, want je kan vrij dichtbij ze komen.

20110710-030344.jpg

20110710-030416.jpg

20110710-030401.jpg

20110710-030427.jpg

Dan gaan we bij de pinguinbeach kijken. Meer dan drie pinguins in hun holletje zien we helaas niet en dan is de tour weer voorbij. We rijden een stukje terug om nog naar een strandje in de buurt te gaan. Er staat een walk aangegeven, maar op het kaartje lijkt het redelijk dicht bij de weg te liggen. Na een kleine tien minuten lopen komen we wat anderen tegen die staan uit te hijgen. Ze vertelle dat het nogal een klim naar boven is. Het pad gaat hobbelig door de duinen en een heel stuk vrij steil naar beneden in het zand. Dat is niet zo vervelend, want je bent lekker snel beneden. Vervelender is dat we die weg ook weer steil omhoog moeten lopen en tegen de tijd dat we terug zijn is het donker en zijn we allebei kapot, maar Gert heeft wel nog wat zeeleeuwen gezien (ik ben het laatste stuk niet meegegaan).

20110710-030541.jpg

20110710-030556.jpg

In het donker rijden we naar het hostel, waar we de spullen die we naar huis willen sturen inpakken en een film kijken, We were soldiers, over een slag in de vietnam oorlog.

Dag 59:
Dunedin was alles bij elkaar niet zo succesvol als gehoopt, maar we zijn toch weer lekker druk bezig geweest. The volgende stop is er richting het noorden, en wel naar Lake Tekapo. Misschien gaan we nog naar Mount Cook (hoogste berg) village, maar eerst maar een nachtje bij het bekende blauwe meer. Ook is het een van de beste plaatsen ter wereld om naar de sterren te kijken. Als het helder is 😉

Op de weg naar Tekapo komen we nog langs een aantal plekjes waar we even stoppen en rondkijken. Eerst Shag point, waar we nog zeehondjes in het wild zien. De geelogige penguin laat zich echter weer niet zien, maar goed, het is ook absoluut niet de tijd ervoor. Daarna langs de Mouraki Boulders. Grappig ronde steentjes op het strand.

20110710-030714.jpg

20110710-030731.jpg

Via Oamaru komen we vervolgens in Lake Tekapo. We zitten voor het eerst niet in een YHA, want die had geen double meer. Lakefront backpackers toont ons meteen waarom het YHA een goede keus was. De receptie geeft ons het idee dat we hem lastig vallen als we iets vragen, en in de keuken en eetruimte is het ijskoud. Het is in Lake Tekapo het koudste weer wat we gehad hebben, flink onder nul snachts. De reden is dat de hemel helder blauw is al de hele dag. Dus: ideaal weer voor stargazing! We boeken direct in het stadje (want bij de receptie boeken ze niet ook al staat het op de deur..) en staan om 18:00 bovenop Mount John. Een 600 meter hoge heuvel vlakbij het stadje met meerdere observatoria erop. Meerdere universiteiten van over de hele wereld hebben hier telescopen neergezet. We krijgen gelukkig een hele dikke winterjas aan en nadat onze ogen gewend zijn zien we echt een schitterende sterrenhemel ontstaan. Je ziet hier echt de melkweg! Nog een topper is dat er een lokale fotograaf bij is, die graag helpt met fotos maken. Na een half uur wordt ons ook nog verteld dat er een aurora te zien is! De derde van dit jaar en we hebben dus echt ongelofelijke mazzel vandaag. Dit is dus selfmade:

20110710-031111.jpg

20110710-031128.jpg

We krijgen nog een warme chocolademelk om op te warmen (op de berg vriest het echt behoorlijk) en rijden helaas alweer naar beneden rond 20:30.
We koken, eten, chillen, slapen.

Dag 60:
We weten nog niet waar we willen slapen, maar beginnen met rijden naar het YHA om te vragen of te toevallig plek hebben. Er is nu een double en we besluiten maar hier in te checken.

We rijden naar een Salmon farm om een kijkje te nemen, maar het is ten eerste heel mistig en dus geen uitzicht op mnt Cook en de looppaden over het water zijn nog heel glad, dus we mogen niet dichtbij kijken.. Het water is wel heel blauw..

20110710-031400.jpg

20110710-031425.jpg

We rijden terug naar lake tekapo en rijden nu zelf mnt John op. Dat mag alleen overdag, maar ook dan is het uizicht fantastisch. We drinken een kop koffie in het cafe bovenop de berg. Waarschijnlijk een van de mooiste plaatsen ter wereld voor een cafe.

20110710-031504.jpg

20110710-031535.jpg

20110710-031607.jpg

Hierna rijden we terug naar de YHA en bespreken we met de zeer vriendelijke receptie de opties om nog een stuk te gaan lopen. We besluiten een track van 1,5 uur te doen langs het meer. We lopen, dwalen af en nemen veel fotos en komen na 3 uur pas terug bij onze auto.

20110710-031650.jpg

20110710-031709.jpg

De avond bestaat uit de toch verplichte kost van dé nieuw-zeeland film kijken: LOTR. Ze hebben alleen het laatste deel, dus die wordt het. Langzaam kijken steeds meer mensen mee, want het is te koud buiten om echt iets anders te willen doen.

Dag 61:
Vandaag moeten we toch echt naar Christchurch, want we vliegen de volgende dag al vroeg. We willen ook nog wel even naar de binnenstad kijken, al schijn je daar helemaal niet meer in te mogen in verband met instortingsgevaar overal. We doen rustig aan, nemen de scenic route en komen halverwege de middag aan in Christchurch. We proberen naar het centrum te rijden, maar er blijkt inderdaad veel afgezet. We parkeren bij een winkelcentrum dat gedeeltelijk weer open is en lopen langs de afzettingen. Het is behoorlijk verwoest hier allemaal en op de panden zitten alllemaal stickers met de status van het gebouw.

20110710-031801.jpg

20110710-031807.jpg

We lopen even rond, maar van een afstandje is er niet echt veel te zien. Het wordt ook al snel weer donker. Na wat gegeten te hebben rijden we naar de bioscoop; nummer 1 is dicht, nummer 2 ook. Een derde blijkt nog wel open en we gaan naar ‘the bad teacher’ oftewel ‘the bad movie’. Echt een sleeeechte film, maar ja. We doen nog even een Mcdonalds toetje achteraf, maar als die dichtgaat rijden we maar naar het vliegveld. We proberen in de auto nog wat te slapen, maar het wordt toch wel snel koud. Uiteindelijk zijn we om 03:30 binnen in de vertrekhal en doen we nog een dutje binnen. En dan checken we in, en gaan we echt Nieuw Zeeland verlaten.

We hebben allebei echt genoten van Nieuw Zeeland. De natuur is echt belachelijk mooi en divers. Van gletsjers en regenwoud naar het strand in één dag. En dan hebben ze ook nog allemaal zeer vriendelijke mensen en teveel (adrenaline) activiteiten om op te noemen. Daarvan hebbben we geheli-hiked en geskydived, allebei fantastisch om te doen. Het was soms koud, maar daar hebben we weinig last van gehad. We hadden graag nog langer gebleven, maar we gaan alweer naar de volgende bestemming; de Cook Islands. Ook niet verkeerd, lekker een weekje weinig doen met subtropishe temperaturen!

Categories: Nieuw-zeeland | Leave a comment

Dag 53 t/m 56 – Frans Jozef – Milfort Sound – Queenstown

Dag 53:

We gaan vandaag een heel stuk rijden. Het plan is om vanavond voor het donker in Queenstown te zijn en dat is een uur of 4 rijden van Frans Jozef. We willen ook nog een stukje ‘toeristische’ route rijden wat volgens meerdere bronnen leuk zou zijn om te rijden (de weg tussen Haast en Jackson’s bay). We rijden door ontzettend mooie en landschappen, ze hebben hier echt alles: Bergen, meren, vlakke stukken groen, strand en alles is echt belachelijk mooi. We stoppen dus nogal vaak om foto’s te maken:

20110628-094451.jpg

20110628-094520.jpg

20110628-094601.jpg

‘s Middags komen we erachter dat we nog best een eind moeten rijden en dat we moeten opschieten als we voor het donker nog in Queenstown willen zijn. Aangezien het hier hartje winter is, is het om 18:00 uur al helemaal donker. Uiteindelijk rijden we het laatste uur door het donker naar Queenstown.
Onze hostelkamer van vanavond blijkt niet al te ruim, veel meer dan twee bedden past er echt niet in. We hebben ook geen eigen badkamer. Nouja, het is maar voor een nachtje.. We maken eten en bedenken wat we morgen willen doen. We willen gaan skydiven en boeken bij de receptie.. 12.000 ft, slik, dat is vanaf 4000 m uit een vliegtuig springen, aaagh…

Dag 54:

En nu is het dan zover, we gaan het echt doen, we gaan echt uit een vliegtuig springen.. We checken uit, leggen wat spullen in de auto en lopen naar de winkel van N-zone. Daar krijgen we om 9:20 uur een briefing over hoe alles werkt en wat we gaan doen en we krijgen een demonstratiefilm te zien. Toch best spannend als je dat zo ziet! Dan rijden we met een busje naar het veld waarboven je gedropt wordt.

20110628-094649.jpg

20110628-094703.jpg

We zien een andere groep al met pakken aan. Dan horen we dat ze tijdelijk niet vliegen in verband met het weer. Het is inderdaad helemaal grijs boven ons en het vliegtuigje waar je uit springt kan niet goed navigeren als er veel wolken zijn. Over twintig minuten gaan ze verder kijken hoe het dan met het weer gesteld is. Twintig minuten later blijkt het weer nog niet verbeterd, tot 12:00 uur vliegen ze niet. Ze kunnen ons nog wel boeken op de groep van 12:30 uur. Aangezien we nu toch wel graag willen skydiven, doen we dat. Met een busje worden we weer terug gebracht naar het centrum van Queenstown. We lunchen wat in de buurt en gaan weer langs. Opnieuw is het niet mogelijk, maar we kunnen nog een keer wachten toch 14:30. Ok, vooruit. Maar ook dan blijkt het niet mogelijk, het is ook echt volledig grijs boven ons vandaag. Helaas, maar we moeten verder en besluiten te gaan rijden naar Te Anau. Vanaf hier kan je naar Milford Sound, de planning voor morgen. Aangekomen in Te Anau willen we nog naar de glowworm caves. We gaan met de boot 20 minuten verderop en lopen wat grotten waar water nog steeds bezig is om ze groter te maken. Achterin gaan we op een klein bootje en varen een stukje verder om in het pikkedonker de gloeiwormen te zien gloeien (glimwormen glimmen?). Fotos maken was in de gehele grotten verboden, dus we hebben er alleen een paar van de omgeving.

20110628-094755.jpg

20110628-094802.jpg

Niet echt een enerverend dagje en zeker niet wat we er van verwacht hadden.

Dag 55:

Vandaag gaan we op bezoek in Milford Sound. De dag begint niet al te best; het regent. We gaan toch vandaag die kant op (we hebben ook al een cruise geboekt door de sound (wat eigenlijk een fjord is, maar ze verkeerd hebben genoemd)). Onderweg zal het toch wel beter worden? Nou nee, het regent en regent. Beter dan sneeuw, want dan hadden we kettingen moeten huren, maar de weg ernaartoe schijnt zeer mooi te zijn, maar we zien er bijna niks van. De regen komt uit zeer laaghangende bewolking aka mist. Sommige viewpoints zijn letterlijk alleen wit.

20110628-094842.jpg

20110628-094904.jpg

Na 2 uur rijden komen we veel te vroeg aan. We hadden verwacht onderweg veel te stoppen, maar daar hadden we zo echt geen zin in. We drinken een kop koffie en wachten bij het visitor centre op de cruise. Het regent nog steeds als die begint om 12:45. We komen gelukkig dicht bij de schittende bergwanden die uit de rivier opstijgen, dus we zien nog we iets. Maar het blijft een drama en keihard regenen.

20110628-095009.jpg

20110628-095014.jpg

Uiteindelijk komen we bij de Tasman sea uit en zien we voor het eerst vandaag (en gisteren) blauwe lucht. We draaien om voor de terugtocht en het klaart echt een beetje op. Het regent niet meer en de bergtoppen worden langzaam zichtbaar. We maken veel te veel fotos met veel panoramas ertussen. Sja, mooi is het wel weer hier. Zeker nu we het kunnen zien!

20110628-095120.jpg

20110628-095153.jpg

20110628-095206.jpg

Tijdens de cruise komt alles dus goed en op de terugweg kunnen we nog veel van de ochtendviews zien. Nice.

20110628-095325.jpg

20110628-095336.jpg

Na overleg besluiten we toch echt te willen skydiven en terug in het hostel bellen we naar dezelfde partij in Queenstown. Ze hebben morgen plek en we besluiten om toch nog een keer naar Queenstown te rijden. Als het weer meezit zijn we er nog een dagje en o ja, springen we nog even uit een vliegtuig.

Dag 56:

We staan vroeg op en zien de zon opkomen (die komt wel pas rond 07:45 op hoor) en zien behoorlijk wat blauwe lucht. Ziet er goed uit. We bellen nog met Queenstown en ook daar zijn ze optimistish. Here we go!
We rijden direct naar het vliegveld, we kennen immers de weg. We melden ons aan en wachten af. We zien al wat anderen naar beneden komen en iedereen vond het fantastisch. Het weer is ook perfect. Omdat we wat vroeg waren vertellen ze ons dat we wel eerder kunnen, maar dat we dan na elkaar gaan. Ok, geen probleem. Ik ga eerst en dan kan Sanne nog goed wat fotos maken, en straks andersom. We doen een pak aan, worden goed ingepakt en krijgen nog een korte briefing. En dan lopen we naar het vliegtuig.

20110628-095618.jpg

20110628-095631.jpg

20110628-095649.jpg

We stijgen op in het krappe vliegtuigje en stijgen langzaam naar 12000 feet.
Het uitzicht is fantastish, maar af en toe moet je toch even slikken; we gaan hier zo uitspringen. Zijn we gek ofzo? Maar goed, na een tijdje gaan de deuren open en springt de eerste, de tweede en de derde. Mijn cameraman gaat aan de buitenkant hangen en wij schuiven naar de rand. En we springen.

20110628-095757.jpg

20110628-095805.jpg

20110628-095809.jpg

Na een fantastische freefall van 45 seconden en een rustige daling van enkele minuten landen we netjes op beide voeten. Wow, wat een rush. En pijnlijke oren van het enorm snelle drukverschil. Veel meer erover schrijven heeft weinig zin, je kan het beter gewoon zelf doen!

20110628-095840.jpg

20110628-095842.jpg

We hebben allebei een leuk filmpje van onze skydive, die de geinteresseerden kunnen bekijken als we weer terug zijn. Echt heel gaaf om terug te zien!

Nadat de adrenaline weer wat gezakt is bij ons beiden rijden we naar de stad en nemen een kamer in het YHA. We halen de fotos en video op en trakteren onszelf op een mexicaans restaurantje en lopen rond door de stad, waar een winterfest bezig is deze week.

Categories: Nieuw-zeeland | 2 Comments

Dag 51 en 52: Nieuw Zeeland

Dag 51:
We zijn vandaag vooral aan het reizen. Om 12:00 uur vliegen we van Sydney naar Christchurch. We hebben een half uur vertraging en om een uur of 17:30 lokale tijd komen we aan in Christchurch. Daar hebben ze ook al een grondige controle wat bagage betreft, onze hikingschoenen worden gecheckt en met ‘boots’ op ons arrivalformulier mogen we doorlopen naar een mevrouw die ons wat vragen stelt, dan mogen we doorlopen naar de afdeling waar ze de bagage uitpakken en controleren, maar die man gelooft het allemaal wel en na een check van onze boots kunnen we doorlopen naar de Xray om onze bagage te scannen. Het vliegveldpersoneel is wel allemaal erg vriendelijk. Dan zijn we eindelijk klaar om richting hotel te gaan. Inmiddels is het al donker buiten en we vragen ons af of we Christchurch nog wel in het licht gaan zien, morgen gaan we al vroeg met de trein namelijk. Zo in het donker zien we geen sporen van de aardbeving maar op de radio in de taxi hebben ze het er wel over.

En dan zitten we in het hotel met een stuk of 30 foldertjes met van alles wat er te doen en te zien is in de plekken waar we heen willen. Ons plan is om een rondreis te maken via de volgende route: Christchurch – Greymouth – Franz Jozef – Queenstown – Te Anau – Milfort Sound – Dunedin – Mt. Cook – Christchurch. Maar nu moeten we nog kiezen wat we allemaal willen doen: Gaan we helihiken? Grotten bekijken? In een hotpool zwemmen? Iceclimben? Wildlife spotten? Skydiven? Na wat eten in het hotel en een bad gaan we slapen. We weten in elk geval wat we morgen en overmorgen ongeveer gaan doen..

Om 6:15 uur gaat onze wekker. Dat is exclusief 2 uur jetlag. Voelt als 04:15 dus.. We ontbijten in het hotel. Opvallend is dat het water hier een beetje smaakt naar zeep. Dat blijkt te komen door de aardbeving, waardoor ze gebruik moeten maken van ander water dan normaal.
Buiten is het drie graden en dik ingepakt gaan we met de shuttle die ons naar de Tranzalpine (trein) brengt. (ik moet even schrijven dat Gert het niet koud vindt, ik dus wel). We hebben de treinreis geboekt op aanraden van het reisbureau omdat het een erg mooie reis zou zijn. Dat blijkt inderdaad het geval. We gaan door bergen met mooie heldere rivieren, heuvels met grazende schaapjes en nauwe tunnels (nee, die zijn niet perse mooi). Het is natuurlijk nooit zo mooi als het origineel, maar we hebben toch wat foto’s gemaakt.

20110624-094548.jpg

20110624-094605.jpg

20110624-094620.jpg

Helaas is het behoorlijk bewolkt en normaal ligt hier ook veel sneeuw. Het is alleen een drama met de sneeuw dit jaar. Er ligt helemaal niks in heel Nieuw Zeeland. Er kan nergens geskied worden. Nogal een drama voor de wintersportgebieden.

Na een toch erg mooie treinreis komen we aan in Greymouth. We verwachten een stad, maar eigenlijk is het een groot dorp. We lopen twee minuutjes naar de autoverhuur en dat is allemaal zo geregeld. We hebben een kleine Hyunday die ons over de bergen moet gaan brengen.

20110624-094700.jpg

We rijden naar Frans Jozef. Ook hier hebben we het idee dat de laaghangende bewolking onze ‘scenery’ een beetje verpest, maar het blijft een mooi ritje. Gelukkig is Nieuw Zeeland niet zo groot en na ruim 3 uur zijn we er. We checken in in het YHA en besluiten na snelle boodschappen nog naar Fox Glacier te rijden om daar naar de bodem van gletsjer te lopen. Als we het redden. Niet dus. Het is al donker aan het worden als we aankomen (wat wil je op 23 juni..) en we besluiten naar de viewpoint te rijden door een behoorlijk dicht regenwoud. Aangekomen begint het ook nog een flink te regenen en we houden het bij één foto uit de auto.

20110624-094731.jpg

We rijden terug over berg, maken eten en gaan niet te laat slapen.

Dag 52:
Gisteravond laat hebben we besloten om toch de Heli hike te gaan doen vandaag! Het kost wat, maar dan hebben we niet alleen over het mooiste stukje gletsje gelopen, maar ook meteen in een helikopter gezeten (voor het eerst..). Om 10:15 zijn we er en lezen we nog even wat over de gevaren. Altijd leuk, maar gelukkig ook altijd overdreven. We kleden ons om en lopen naar de heli.

20110624-094814.jpg

20110624-094826.jpg

20110624-094835.jpg

Ok, vliegen in een helikopter is .. Vet! Het is maar een kort vluchtje, maar we zitten voorin en genieten volop. Fantastisch uitzicht en gewoon lekker opstijgen en vliegen waar je wilt is heeeel anders dan een vliegtuig. Fantastisch dit!

20110624-094917.jpg

20110624-094933.jpg

20110624-094951.jpg

Maar dat is nog maar het begin. We landen op de gletsjer en krijgen een instructie hoe we onze ‘crampons’ aan moeten doen (spikes). Als iedereen ze aanheeft (groepje van 5; 1 duitse, 2 uk en wij) lopen we alsof het niet glad is over de gletsjer. We zien wat rotsen afbrokkelen en met geraas naar beneden komen, blauw ijs en we lopen hier gewoon lekker rond. Ook dit is echt fantastisch en we nemen veel te veel fotos. De omgeving is ook echt te mooi, met schitterende beboste bergen. We hebben een blauwe hemel met een heerlijk zonnetje erbij.

20110624-095035.jpg

20110624-095125.jpg

20110624-095140.jpg

Na een tijdje lopen komen we bij enkele schitterende ijsgrotten waar je in rond kunt ‘lopen’ (soms kruipen). We lopen langzaam richting de waterval op de gletsjer (overigens stikt het hier van de mooie watervallen van de berg af, het went..). Terwijl we daar staan en we net fotos hebben genomen, brokkelt hier ook een enorm stuk ijs naar beneden. Indrukwekkend om te zien. Onze gids geeft nog even aan dat dat de reden is dat we niet te dichtbij mogen komen… Goed punt.

20110624-095215.jpg

20110624-095232.jpg

20110624-095254.jpg

20110624-095313.jpg

We lopen langzaam terug naar de helipad en moeten even wachten op weer een leuk vluchtje. De piloot gaat nog even op zoek naar de berggeit die wat hogerop zou zitten. We vinden hem niet (op de heenweg wel gezien, maar lager), maar we vliegen zo wel nog even mooi vlak langs de bergen. Terugvliegend krijgen we nog een mooi uizicht over de vallei beneden.

20110624-095347.jpg

20110624-095359.jpg

En dan zijn we opeens weer beneden. Helaas duurde het maar 3,5 uur, maar iedereen heeft genoten. We kleden ons weer om en lunchen in het hostel. Omdat het nog vrij vroeg is, rijden we nogmaals naar de Fox Glacier om nu wel naar de bodem te lopen en die te bekijken.

20110624-095449.jpg

20110624-095459.jpg

Ook dit is weer erg mooi. Nieuw Zeeland moet toch wel het mooiste land ter wereld zijn… Als laatste rijden we ook nog naar Lake Matheson om de grote Alpen gereflecteerd te zien. Helaas is het langzaam bewolkt geworden, dus moeten we het doen met bewolkte bergen. Ook dit blijft erg mooi om te zien.

Pff, wat een dag. We kronkelen over bergweggetjes terug naar ons hostel en na het eten houden we het verder voor gezien. We schrijven, douchen, lezen en internetten wat.

Categories: Nieuw-zeeland | 2 Comments

Dag 46 t/m 50: Sydney

Dag 46:
We komen volgens schema aan in Sydney. Het is weer een iets heel anders dan Vietnam. We worden nog even kort ondervraagd of we geen eten of andere gekke dingen bij ons hebben terwijl we net onze koffers van de band hebben gehaald. Op zich wel handig, want na enkele ‘goede’ antwoorden krijgen we een stempel en mogen door de controle lopen. We staan dus weer snel buiten. We nemen de trein naar het hostel. We zitten in de Sydney Harbour YHA, met een mooi uitzicht op de bekende haven.

20110621-062455.jpg

We lunchen vlak bij het hostel en verbazen ons wel even flink over hoe duur alles hier is. Het eten is echt een stuk duurder dan in NL. En dan komen wij ook nog een uit Vietnam. Ons uitgavenpatroon gaat zich de komende dagen echt vertienvoudigen… Na de lunch doen we een gratis walking tour door het centrum door iemand van het hostel.

20110621-062630.jpg

20110621-062653.jpg

20110621-062706.jpg

We drinken een gezellig biertje en eten met de groep. Daarna gaan we naar het hostel, want we hebben nu echt bijna geen schone kleding meer. We doen 2 grote wassen en bijna alles is weer schoon. Tijd om te slapen..

Dag 47:
We zouden vroeg opstaan, maar een wekker foutje zorgt ervoor dat we pas om 09:30 uit bed stappen. Om een beetje kosten te besparen gaan we even naar de supermarkt om voor de komende dagen ontbijt te regelen en ook wat voor savonds. Aan het begin van de middag zijn we eindelijk onderweg en beginnen met de Harbour Bridge. We gaan de Pylon op.

20110621-062810.jpg

20110621-062835.jpg

20110621-062907.jpg

We lopen nog een stukje de brug op, maar de overkant halen we niet. Het Opera House moet eraan geloven. Sja, je moet er toch fotos van maken en erheen. En toch nog iets nieuws: de essential tour! We krijgen een rondleiding van een uur door het gebouw. Aardig, maar de buitenkant is toch het meest bijzonder.

20110621-062949.jpg

20110621-063010.jpg

20110621-063034.jpg

We maken zelf eten in het hostel en lopen daarna naar Darling Harbour, want daar is vuurwerk vanavond! Het is duidelijk zaterdagavond, want langs de waterfront loopt iedereen naar iedereen te kijken en loopt iedereen in zn mooiste kleding. O ja, en er lopen toeristen zoals wij. Na een tijdje ziet het er wel erg druk uit, dus gaan we ook maar zitten, want hier zal het vuurwerk wel zijn. Na een kwartier barst het los. Het is geen nieuwjaarsvuurwerk, maar zeker leuk om te zien.

20110621-063118.jpg

We drinken nog wat, heerlijke australische rum on the rocks. Al vrij laat lopen we naar het hostel. In de buurt daarvan blijken ook nog behoorlijk wat clubs te zitten (waar je overdag niks van ziet) en we besluiten ons even om te kleden en er ook op uit te trekken, ondanks dat we de volgende dag om 9:00 op Circular Quay moeten zijn. In de vroege uurtjes zij we uiteindelijk weer ‘thuis’…
We gaan snel slapen, want de wekker staat deze keer wel goed.. En veel te vroeg.

Dag 48:
Om 07:30 gaat die wekker dan. We gaan whalewatchen! Rond 09:00 varen we weg richting open zee. Er zijn al Whales gespot vlakbij Manly. En inderdaad zien we al snel de eerste spuiten water en stukken rug naar oven zwemmen. Het is allemaal van een behoorlijk afstandje helaas. Ze mogen officieel niet binnen 100 meter van ze komen. We varen en zien regelmatig wat omhoog komen, maar het blijft een beetje mak, zo ver en alleen wat rug.

20110621-063237.jpg

20110621-063249.jpg

Op het eind hebben we toch nog wat meer mazzel. Een jong mannetje is een beetje aan het showen en besluit wat leuke sprongen te maken! Helaas blijft het van een flinke afstand, maar dit is toch wel indrukwekkend om te zien. Ik had alleen graag in de zeilboot vlakbij gezeten..

20110621-063337.jpg

20110621-063348.jpg

Overigens was de zee nog behoorlijk heftig en zaten er om ons heen aardig wat mensen te kotsen..

We wilden hierna naar Manly gaan, maar voor de ferry tocht hoeven we het niet meer te doen. We doen het dus wat rustig aan en winkelen wat in de stad. Savonds maken we weer ons eigen eten en houden we een rustig avondje. We schrijven wat en gaan wat eerder naar bed, want ook morgen weer vroeg op.

Dag 49:
Want vandaag gaan we naar de Blue Mountains! Een georganiseerde tour, want dan kan je veel zien en doen. We beginnen met het Featherdale wildlife park. Sanne heeft nog geen kangaroo of koala gezien hier, dus dat moet er zeker bij. Je kan ze hier lekker knuffelen en voeren.

20110621-063433.jpg

20110621-063451.jpg

Verder een leuk park, maar we hebben maar ruim een uur, die bijna alleen opgaat aan het voeren van de kangaroos. Ik was ook vergeten hoe zacht een koala ook alweer was.

20110621-063542.jpg

20110621-063559.jpg

20110621-063625.jpg

Na het park rijden we naar Echo Point. Het eerste punt waaruit we de three sisters kunnen zien. Die komen we nog de hele dag tegen. We scheuren naar een cascading waterval, en de scenic world. Hier doen we een kabelbaan met een glazen vloer (240 meter boven de grond), die ik tegen de verwachting in eigenlijk alleen maar leuk vind, en de steilste railway ter wereld. Hierna kan je in de vallei lopen en met een kabelbaan weer omhoog. In Australie is alles zo mooi geregeld dat er zelfs tapijt ligt op de walkway door het bos. Voor het geval het glad is, dan kan je beter daar lopen.. Wat een verschil met zuid-afrika. Verder is het gewoon een erg mooi gebied en we maken veel fotos.

20110621-063714.jpg

20110621-063729.jpg

20110621-063744.jpg

20110621-063908.jpg

20110621-063930.jpg

Als laatste lopen we nog even door Lenau, doen weer wat boodschappen en rijden door het Olympic Park. O nee, we waren nog wat vergeten. De terugweg doen we het laatste deel met de boot. We stappen nog in een cruiseboot, om de laatste drie kwartier Sydney in te varen.

20110621-064018.jpg

20110621-064026.jpg

We eten weer in het hostel en gaan daarna even zitten om Nieuw Zeeland te bespreken. We maken een ‘verwacht’ schema en zoeken een aantal zaken op internet. We willen de laatste dag een pakket vol ‘koudweer’ kleding terugsturen, maar de laatste dag is natuurlijk een zondag… Hmm.

Dag 50:
Het schema voor Nieuw Zeeland ziet er druk uit en we hebben de highlights van Sydney wel gehad, dus we doen een rustig dagje. Althans dat is de bedoeling. We staan vrij laat op en doen nog een luxe ontbijt met de zalm die we overhadden van de dag ervoor. Sanne vond de koalaatjes zo leuk dat ze graag nog naar een wildlife park gaat. Er zit er één in de stad bij Darling Harbour, dus we gaan op pad. Het is een bijna geheel indoor park, vreemd. Je wordt door het hele gebouw geleid en het is nogal gericht op kinderen, maar de diertjes blijven wel leuk. We zien nog een baby koala en ook een actieve die lekker heen en weer springt tussen bomen.

20110621-064717.jpg

20110621-064743.jpg

20110621-064804.jpg

20110621-064819.jpg

Na het park lopen we richting de botanische tuinen. Gek genoeg besluit het weer om te slaan. Was het vanochtend nog de warmste ochtend van de week, nu is het grauw en grijs. Het begint een beetje te druppelen en we besluiten de Hyde Barracks Museum met een bezoek te vereren. Na afloop lopen we dan toch de tuinen in. Het is op zich droog… Maar echt lekker is het niet.
Het mooi uitzicht op de bridge met het opera house is zo ook niet echt iets om van de genieten.

20110621-064908.jpg

20110621-064919.jpg

20110621-064932.jpg

We lopen snel terug en besluiten maar naar het hostel te lopen. We moeten alweer inpakken vanavond en ook maar weer eens wat posten. We gaan de kou in morgen, maar hopelijk blijft het een beetje droog daar in Nieuw Zeeland.

Categories: Australie | 2 Comments

Dag 43 t/m 45 – Mekong delta en laatste dag Vietnam

Dag 43:
We gaan vandaag een tour doen door de Mekong Delta. We gaan slapen in Can Tho, de hoofdstad van de regio. We hebben gekozen om in een kleine groep de tour te doen, en zoals verwacht is deze heel klein: alleen wij tweeen. We hebben dus een persoonlijke gids en een chauffeur. Mr. Thong is een wat oudere gids met al heel wat jaartjes ervaring. In de loop van de dagen blijkt hij ook best een aparte en interessante familiegeschiedenis te hebben. Zijn vader was een hoge officier in het leger en vocht aan de kant van de Amerikanen. Na de oorlog heeft hij 10 jaar gevangen gezeten en is daarna naar Amerika gegaan. Ook voor Thong was het geen pretje, want hij kon eigenlijk niks met wat hij geleerd had na de oorlog, want hij kreeg gewoon geen werk. Toch is hij als enige van z’n hele familie in Vietnam gebleven, omdat hij zich daar toch het meeste thuisvoelt. De ‘party’ vind hij niks en volgens hem is niemand meer blij met de communistische partij. Ook in het noorden snappen ze nu wel dat kapitalisme beter werkt, en dat de partij de veranderingen voor verbeteringen veel te langzaam doorvoert. Zo leren we ook nog wat over politiek voor de ‘gewone’ vietnamees.

20110621-061310.jpg

Goed, we gaan dus onderweg en het wordt een drukke dag. Aangekomen in My Tho gaan we op een bootje naar een eerste eiland. Hierop fietsen we een heel stuk, we drinken suikerrietsap en krijgen veel uitleg over allerlei bomen en fruit wat overal groeit. Na een behoorlijk eindje trappen gaan we weer in de boot en worden we naar een ander eiland gebracht met een bijenmelker waar we wat honingthee drinken en wat melk drinken. Vreemd spul.. En ze maken er van alles van kokos, krokodillenhuid en rijst whiskey enz enz. We doen een loop door een boomgaarde en na afloop proeven we allerlei soorten fruit wat we vaak niet kennen in Nederland. Al blijken we de lekkerste gewoon wel naar Europa te shippen; ananas en mango.

20110621-061449.jpg

20110621-061510.jpg

20110621-061528.jpg

20110621-061547.jpg

20110621-061602.jpg

Met paard en wagen worden we naar de volgende kleine boot gebracht en we varen een heel stuk door smalle kanalen.

We krijgen op het volgende eiland een bijzondere lunch met vissoep, riviergarnaal en rijstpapier met olifantenoorvis en noodels. Het wordt allemaal aan de tafel in elkaar ‘gezet’. Een lunch in Vietnam blijkt uit vele gangen te kunnen bestaan. Wonderlijk hoe vietnamezen toch zo slank blijven met al dat goede eten..

20110621-061648.jpg

20110621-061704.jpg

20110621-061720.jpg

We rijden naar CanTho, de ‘hoofdstad’ van de Mekongdelta waar we vanavond slapen en we hebben de avond ‘vrij’. Aan de rivier eten we wat met uitzicht op een standbeeld van Ho Chi Minh, daarna lopen we nog over de markt en gaan weer terug naar het hotel.

Dag 44:

We beginnen de dag vroeg. Om 7:30 uur worden we opgehaald in ons hotel. De ‘floating market’ staat als eerst op het programma, Een wholesale markt met bootjes in plaats van kraampjes. Op de stokken op de boot hangen de handelaren wat ze kopen en verkopen.

20110621-061813.jpg

20110621-061831.jpg

20110621-061852.jpg

We gaan naar een fruittuin waar we ook weer allemaal soorten fruit kunnen proeven. Daarna bezoeken we een lokale markt. Dat is nogal een verschil met de markt in Nederland: Vlees en organen liggen open en bloot op de kraampjes, levende vissen zwemmen in te kleine bakken, scooters rijden overal doorheen, het is echt een gekkenhuis.

20110621-062059.jpg

20110621-062124.jpg

20110621-062239.jpg

Terug in Can Tho krijgen we een zeer uitgebreide (7 gangen!) lunch, die erg goed smaakt! Na de lunch is het tijd om terug te gaan richting Ho Chi Minh.
In Ho Chi Minh aangekomen bezoeken we nog een ‘factory’ (lees: souvenirwinkel) voordat we afgezet worden bij ons hotel. ‘s Avonds lopen we nog wat rond in de buurt van ons hotel en dan is het tijd om onze tassen opnieuw in te delen voor de vlucht van morgen.

Dag 45:

We hebben nog een halve dag in Ho Chi Minh, die we gebruiken om nog voor de laatste keer te gaan shoppen in boutiquesjes en marktem. We lunchen nog in een hip cafe en om een uur of 16:00 is het tijd om de koffers te pakken en naar het vliegveld te gaan, op weg naar Sydney. De dagen in Vietnam zijn ook weer zo snel gegaan!

En dat was alweer onze korte kennismaking met Azie. Het is erg goed bevallen! We hebben veel gezien, maar ook weer nog bijna niks. Vietnam smaakte zeker naar meer. Eigenlijk heeft het een interessantere indruk achtergelaten dan Thailand. We hebben het idee dat we daar het meeste wel gezien hebben. Is natuurlijk absoluut niet zo, maar goed. Vietnam, Loas, Cambodja tour dan maar de volgende keer?

Categories: Vietnam | 1 Comment

Dag 39 t/m 42 – Ho Chi Minh

Dag 39:
Na een wat onrustige nacht maakt Sanne me om 06:30 wakker met de mededeling dat we over 10 minuten in Bangkok zouden moeten zijn. Ik spring uit bed en kijk uit het raam. Hmm, dat ziet er nog niet uit als omgeving Bangkok. Alleen maar rijstvelden te zien. Na enkele minuten komen we bij een station aan; phutinatok (oid). Even op het tijdschema kijken… Daar zouden we om 00:05 zijn! Dat kan niet kloppen..toch? De eerste andere passagiers kijken ook wat verbaasd en er loopt een treinmannetje langs en die roept inderdaad de stationsnaam. Uhhh.. Ja, serieus, we hebben ruim 6 en een half uur vertraging! We hebben de hele nacht in de bergen stilgestaan om (voor ons) onduidelijke redenen. Lekker dan. Gelukkig hebben we de vlucht in Bangkok pas om 15:55, dus dat moeten we nog wel redden. Maar dat halve dagje Bangkok wat we gepland hadden zit er niet meer in..
We gaan beiden weer op bed liggen en proberen nog wat te slapen.

20110613-083223.jpg

Uiteindelijk neemt de vertraging nog iets toe en besluiten we 2 haltes eerder uit te stappen en daar een taxi te nemen. Op die manier hoeven we niet een half uur de stad in en daarna weer uit met de auto. We zijn nog steeds benieuwd of onze chinese cabine-genoot het ook heeft gered, want die ging gewoon door voor zijn vlucht van 16:00.

Na een korte vlucht komen we aan in Ho Chi Minh. We verwachten weer een chaos op het vliegveld, maar eigenlijk gaat alles razendsnel. We zijn binnen een kwartier uit het vliegtuig, door de douane en met bagage in een taxi. Super! In thailand hebben ze behoorlijk wat scooters en brommers, maar Vietnam is echt niet normaal. Het verkeer is gewoon een schouwspel waar je een dag naar kan zitten kijken. We checken in, zoeken een restaurantje op en gaan slapen. We zijn allebei niet helemaal 100% en ook best moe van de nachttrein.

20110613-083350.jpg

20110613-083409.jpg

Leuke munteenheid hebben ze ook in Vietnam. Eén euro is ongeveer 30,000 dong waard. Fantastisch, even 2 miljoen pinnen 🙂

20110613-083433.jpg

Dag 40:
We beginnen de dag met rondlopen, rondkijken en ondertussen wat aangeraden reisbureautjes langsgaan. We willen enkele dagen de Mekong delta in, maar je kan hier dus heel goedkoop met een groep gaan of redelijk prijzig met een hele kleine groep (soms met z’n 2en). Toch lijken de duurdere echt de moeite waard, want de verhalen over de hele goedkope zijn ook echt heel slecht. Het duurt allemaal wat langer dan gepland en als we om 15:30 zitten te lunchen, komen we erachter dat de meeste musea die we nog wilden gaan doen om 16:00 dichtgaan. Hmm ok. Dan maar rustig aan naar een rooftop bar voor een sunset-cocktail!

20110613-083623.jpg

20110613-083641.jpg

Na de cocktailS (happy hour!) lopen we richting de water puppet show. Alleen onze lonely planet blijkt oude info te hebben, want die is niet meer om 20:00, maar al om 18:30. We lopen nog wat rond, kijken naar de mensen in de parken (die daar allerlei sporten, dansen en oefeningen staan te doen elke avond) , en komen nog langs een viering van 100 jaar iets van Ho Chi Minh (de man). Van alles te zien hier.

20110613-083727.jpg

Dag 41:
Het is vandaag dan toch tijd voor wat musea. We zijn natuurlijk weer later dan we hadden gepland, maar om 09:30 lopen we eindelijk richting het Reunification Palace. Dat blijken ze hier gewoon het Independance Palace te noemen. Het is eigenlijk niet zo spectaculair om te zien, maar er is wel een flinke historie. (zie wikipedia)

20110613-083833.jpg

20110613-083859.jpg

20110613-083930.jpg

Hierna doen we een korte lunch, een lange koffie bij een mooie drukke kruising en gaan naar het War Remnants Museum; een overzicht van de Vietnam oorlog. Het is hier toch een heel ander standpunt dan wat je in het westen te zien krijgt. Het indrukwekkends zijn toch wel de vele fotos van verminkte en misvormde mensen als gevolg van het geweld en met name de chemische wapens die gebruikt zijn door de Amerikanen. Het dringt nu pas door dat de mensen die je op straat ziet met misvormingen ook echt hierdoor aangetast zijn.

20110613-084025.jpg

20110613-084047.jpg

20110613-084112.jpg

We lopen daarna door naar het History museum. Volgens de Lonely Planet ‘spectaculair’, volgens ons valt dat wel mee. Veel potten, pannen en andere attributen uit lang vervlogen tijden, het spreekt niet echt tot de verbeelding.

Dan lopen we terug langs wat winkels en koop ik nog een broek. In de winkel is Gert blijkbaar een kleine attractie voor een oma, die haar kleinkind erbij haalt om hem te bekijken en een handje te geven. We worden hier in Vietnam sowieso vaker nagekeken dan in Thailand, alsof mensen hier minder gewend zijn aan toeristen (terwijl er toch echt niet zo weinig toeristen zijn). In het Reunification palace wilde ook al een meisje met mij op de foto. De mensen zijn wel erg vriendelijk allemaal.

We drinken nog een koffie op een leuke rotonde. Ze hebben in Vietnam veel koffiehuisjes met hele lekkere koffie. We zijn van plan om na een koffie richting een restaurant te gaan lopen, maar dan begint het opeens echt keihard te regenen en dus blijven we nog maar even zitten.

20110613-084210.jpg

20110613-084225.jpg

Als de regen weer wat minder geworden is lopen we naar het restaurant, Huong Lai. Alle medewerkers daar zijn jongeren van hele arme families, weeskinderen of voormalige straatkinderen. Ze krijgen een on-the-job training, opleiding en onderdak om zo een goede toekomst op te kunnen bouwen. Het eten is heerlijk en de service is ook erg goed!

20110613-084416.jpg

Daarna lopen we rustig terug naar ons hotel.

Dag 42:
‘s Ochtends doen we een tour naar de Cu Chi tunnels. We zijn erg benieuwd naar de tunnels waar de Viet Cong verbleven tijdens de Vietnam oorlog en hebben er dus veel zin. Om 8:30 uur worden we opgehaald bij ons hotel. In een groep van een man of 15 gaan we er heen. We stoppen eerst bij een ‘village’ waar slachtoffers van de chemische wapens, gebruikt in de Vietnamoorlog zouden werken. Samen met nog honderden andere toeristen lopen we langs de werkplekken waar de mensen allemaal dingen aan het maken zijn. Het voelt een beetje als aapjes kijken, maar deze mensen hebben niet zoals op de foto’s in het museum of de mensen die we op straat zien uiterlijke afwijkingen, eigenlijk lijken het mensen waar niks mee aan de hand is. Het grootste gedeelte bestaat uit een winkel met de gemaakte spullen, waar ze voor alles uiteraard de hoofdprijs vragen.

20110613-084514.jpg

Dan gaan we op weg naar de Cu Chi tunnels. We komen na een tijdje rijden aan bij een parkeerplaats vol met toeristen. We gaan naar binnen, wat een tunnel onder de weg door betekent. Gewoon een ruime, brede, hoge tunnel. We komen in een bosachtig gebied met allelei gebouwtjes half in de grond. We worden naar een grote zaal geleid waar een filmpje speelt over de oorlog. Dat er allemaal ‘American Killer Heroes’ werden benoemd als je genoeg amerikanen doodde. Toch een beetje vreemd om er zo erg trots op te zijn. Vervolgens lopen we met de groep door het bos waar af en toe wat gaten, een ventilatiesysteem of een tentje met poppen staat dat iets voor moet stellen uit die tijd. Hmm. Uiteindelijk mogen we ook nog een stukje onder de grond door, maar wel door een tunnel die ze ruimer hebben gemaakt voor de grote westerlingen. Het is alsnog behoorlijk smal en bloedheet onder de grond. Iedereen komt er onder het zweet uit vandaan.

20110613-084606.jpg

20110613-084623.jpg

20110613-084638.jpg

We eindigen met wat eten zoals ze veel aten, een soort wortel met thee. Niet erg voedzaam, maar er was niks anders. Het lijkt nog heel wat, maar we hebben ons verre van vermaakt. Het was een puur toeristische plek waar je doorheen getrokken werd en soms overlopen door grote groepen andere toeristen (oa chinezen). Dat viel allemaal nogal tegen…

20110613-084721.jpg

Als we terugzijn in het hotel gaan we snel at eten en lopen naar de markt. We willen een aantal dingen kopen, waaronder wat souveniers. Plan is om ze na Nieuw Zeeland naar huis te sturen in een pakket, inclusief onze ‘koudweer’ kleding. We kopen heel wat, alles is hier echt heel goedkoop. Het schijnt zelfs dat de koffers en rugtassen van Samsonite en North face echt zijn omdat die hier gemaakt worden en dan soms op de markt terecht komen. Een North face rugtas voor 4 euro en een luxe Samsonite koffer voor 30 enz. Die laatste hebben we alleen niet echt nodig op dit moment.

20110613-084810.jpg

20110613-084820.jpg

20110613-084836.jpg

Dag 43:
We gaan ‘s ochtends naar Chinatown om een aantal pagoda’s (een soort tempels) te bekijken. Het zijn er een heleboel en ze zien er allemaal wel mooi uit met veel wierook. Er lopen ook wel wat mensen rond die aan het ‘bidden’ zijn, maar ze negeren ons volkomen. Tijdens het lopen in de buurt worden we (en met name Sanne) regelmatig nagekeken. Als je terugkijkt lachen ze altijd vriendelijk en sommige vragen iets. Is een toerist dan echt nog zo bijzonder in deze buurt of is het iets anders?

20110613-084924.jpg

20110613-084933.jpg

20110613-084941.jpg

Halverwege de middag valt Sanne bijna in slaap en we besluiten maar even een dutje te gaan doen in het hotel. We eten in de buurt van het hotel, buiten op een overdekt terras, terwijl de hemel leegstroomt. En dan maar weer inpakke, want morgenochtend worden we om 08:00 al opgehaald voor een korte tweedaagse trip door de Mekong delta.

Categories: Vietnam | 2 Comments